Wiele się dzieje ostatnio. Niedawno zakończenie roku, 5.07, które mnie zaskoczyło, nie ukrywam, że mile. Lista przyjętych do "0" ( witaj klaso 03 w LO1 ) , obóz - jazda konna po polach i lasach - niezapomniane przeżycie, jak i kąiel w morzu przy zachodzie słońca i wymykanie się o północy na plażę, by poobserwować gwiazdy. To wszystko owocuje nowym podejściem, nowymi pomysłami.
Brak mi. Brak mi czegoś, teraźniejszość jest namiastką tego, czego oczekuję od przyszłości. Obym się nie przeliczyła.
Dzień Świra. Dla niektórych świetna komedia. Ignoranci. Jedyny polski film, który lubię. Doskonale odzwierciedla funkcjonowanie człowieka romantyzmu w dzisiejszych czasach, w społeczeństwie.
Muszę do ludzi wyjść. Bo mnie też depresja dorwie, jeśli będę bezczynnie gniła całymi dniami w domu. Nikt nie może. Nie mogą. Jednego nie ma, inne ma depresję i nie pozwala się nigdzie wyciągnąć. Pocieszam się, że jutro spotkanie z nową klasą w Delicjach. Cieszę się na nie, pierwsza pozytywna rzecz, od powrotu znad morza.
I boję się. Boję się nadchodzącego tygodnia. Najgorsza jest bezsilność. Fatalna bezradność. Teraz już nic nie zmienię. Kurwa.
I słodka ironia tymbarkowej przepowiedni : Teraz dopiero będzie pięknie.
Trzymam za słowo.